ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗΣ

http://phet.colorado.edu/en/simulations/category/new
 για όσους ενδιαφέρονται και για λίγη φυσική .
http://phet.colorado.edu/en/simulations/category/new

http://www.seilias.gr/ (προσημειώσεις φυσικής)
 και επίσης κανάλια δωρεάν συνδρομής που μπορείτε να γραφτείτε ! αξίζουν τον κόπο , είναι διασκεδαστικά αλλά και άκρως ενδιαφέροντα..!
Youtube  : scishow
                 Vsauce
                  sixtysymbols
                  minutephysics
                  veritasium
                  periodicvideos

ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

Άρης ηφαίστεια Ceraunius Tholus και Uranius Tholus, όπως φαίνονται από το Mars Express.Συντελεστές: ESA / DLR / FU Berlin (G. Neukum). 

Tα δύο αυτά ηφαίστεια βρίσκονται στην περιοχήTharsis στον Άρη στο βόρειο ημισφαίριο.

 

Tharsis περιοχή - που συχνά αποκαλείται Tharsis Buldge - είναι μια ήπειρος του ηφαιστειακού οροπεδίου στο δυτικό ημισφαίριο του Άρη. Η περιοχή φιλοξενεί τα μεγαλύτερα ηφαίστεια στο ηλιακό σύστημα, συμπεριλαμβανομένων των τριών τεράστιων ηφαίστειων ασπίδα Arsia Mons,Pavonis Mons, και Ascraeus Mons. Το ψηλότερο ηφαίστειο του πλανήτη, το Olympus Mons, είναι μακριά στην δυτική πλευρά του οροπεδίου Tharsis.

Ο Άρης έχασε τη μαγνητόσφαιρά του πριν από 4 δις έτη, ^[21] και έτσι ο ηλιακός άνεμος αλληλεπιδρά απευθείας με την ιονόσφαιρα του πλανήτη, απομακρύνοντας άτομα από αυτήν.^[22] Η ατμόσφαιρα του Άρη αποτελείται κατά 95,32% από διοξείδιο του άνθρακα, 2,7% άζωτο και 1,6% αργό.^[23] Είναι πολύ αραιή και η πίεση στην επιφάνεια του πλανήτη φτάνει κατά μέσο όρο τα 0,60 kPa,^[24] δηλαδή λιγότερο από το ένα εκατοστό αυτής στην επιφάνεια της Γης (101,3 kPa). Πρακτικώς, είναι ίση με την ατμοσφαιρική πίεση στα 35 χιλιόμετραυψόμετρο από την επιφάνεια της Γης. Κατά συνέπεια, ένας αστροναύτης θα χρειαστεί οπωσδήποτε διαστημική στολή, προκειμένου να περπατήσει στην επιφάνειά του. Λόγω της αραιής ατμόσφαιρας, η ταχύτητα του ήχου είναι μικρή, και οι ήχοι δεν διαδίδονται πολύ μακριά, παρά μόνο μερικές δεκάδες μέτρα. Έτσι ο Άρης, εκτός από άνυδρος και έρημος, είναι και σιωπηλός πλανήτης.

Η χαμηλή πυκνότητα της ατμόσφαιρας έχει και άλλες συνέπειες: οι άνεμοι δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί, όμως καθώς η σκόνη που καλύπτει την επιφάνεια του πλανήτη είναι αρκετά ψιλή, οι αμμοθύελλες δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορούν να καλύψουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του πλανήτη· μια τέτοια αμμοθύελλα σημειώθηκε το 2001 και ξανά το 2007. Συχνή επίσης είναι και η εμφάνιση μικρών ανεμοστρόβιλων (dust devils) που μεταφέρουν τη σκόνη πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη. Καθώς δεν πρόκειται για μια πολύ δυναμική ατμόσφαιρα, το κλίμα του Άρη είναι αρκετά προβλέψιμο και επαναλαμβάνεται σε κύκλους διάρκειας σχεδόν δυο Γήινων ετών, όσο δηλαδή διαρκεί και η περιφορά του γύρω από τον Ήλιο. Στην ατμόσφαιρα του Άρη παρατηρούνται επίσης αραιά σύννεφα διοξειδίου του άνθρακα, που εμφανίζονται πιο συχνά τη νύχτα και την αυγή, καθώς και αραιά σύννεφα από κρυστάλλους νερού όταν ο πλανήτης βρίσκεται πιο κοντά στον ήλιο και εξαερώνεται ο πάγος των πόλων του.

Λόγω της διαφορετικής σύστασης της ατμόσφαιρας σε σχέση με αυτή τη Γης και της ελάχιστης πυκνότητάς της, σε συνδυασμό με την αιωρούμενη σκόνη, το χρώμα του ουρανού στον Άρη δεν είναι μπλε· είναι ένα κοκκινωπό ροζ που πλησιάζει κάπως σε απόχρωση το ροζ του σολωμού.^[25] Όταν η διαστημοσυσκευή Viking προσεδαφίστηκε στον Άρη και έστειλε την πρώτη εικόνα από την επιφάνειά του, οι τεχνικοί που χειρίζονταν το σύστημα απεικόνισης μιξάρισαν την εικόνα σύμφωνα με την μέχρι τότε εμπειρία τους, εμφανίζοντας τον ουρανό μπλε και προκαλώντας κατάπληξη στους επιστήμονες. Αν και η φωτογραφία αυτή κυκλοφόρησε στον τύπο, το λάθος διορθώθηκε αργότερα.

ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ)

Ο Ήλιος είναι ο αστέρας του ηλιακού μας συστήματος και το λαμπρότερο σώμα του ουρανού. Είναι σχεδόν μια τέλεια σφαίρα με διάμετρο 1,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα (109 φορές περισσότερο από τη Γη), και η μάζα του (2×1030 κιλά) αποτελεί το 99.86% της μάζας του ηλιακού συστήματος. Η φωτεινότητά του είναι τέτοια, ώστε κατά την διάρκεια της ημέρας να μην επιτρέπει, λόγω της έντονης διάχυσης του φωτός, σε άλλα ουράνια σώματα να εμφανίζονται (με εξαίρεση τη Σελήνη και σπανιότερα την Αφροδίτη). Ο Ήλιος είναι το κοντινότερο στη Γη άστρο, σε απόσταση 149,6 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (1 ΑΜ). Ο Ήλιος είναι ένας κίτρινος αστέρας νάνος που βρίσκεται στην κύρια ακολουθία, με φασματικό τύπο G2V. Ο φασματικός τύπος G2 υποδεικνύει ότι η επιφανειακή του θερμοκρασία είναι περίπου 5.800 βαθμοί Κέλβιν. Ο Ήλιος ακολουθεί μία τροχιά μέσα στον Γαλαξία σε μία απόσταση 25.000 με 28.000 έτη φωτός από το κέντρο του, ολοκληρώνοντας μία περιφορά σε περίπου 226 εκατομμύρια έτη. Η σημασία του Ήλιου στην εξέλιξη και την διατήρηση της ζωής στη Γη είναι καίρια, καθώς με τη θεμελιώδη διαδικασία τηςφωτοσύνθεσης προσφέρει την απαραίτητη ενέργεια για την ανάπτυξη των ζωντανών οργανισμών, και διατηρεί την επιφανειακήθερμοκρασία της Γης σε ανεκτά για τη ζωή επίπεδα, καθώ επίσης και προκαλεί τα μετεωρολογικά φαινόμενα. Η σημασία του ήταν γνωστή από τα προϊστορικά χρόνια, με αποτέλεσμα ο Ήλιος να λατρεύεται ως θεότητα. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, ατά τον Όμηρο και τον Ησίοδο, ήταν γιος του Τιτάνα Υπερίωνα. Φοίβος, φωτοβόλος δηλαδή, ήταν η προσωνυμία του Ηλίου, η ίδια με του θεού Απόλλωνα. Κατά την εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, οι ηλιακές ιδιότητες αποδόθηκαν στον θεό Απόλλωνα. Μετρήσεις λαμπρότητας του Ήλιου έδειξαν ότι αυτός είναι 12 Χ 1010 φορές λαμπρότερος από αστέρα α΄ μεγέθους και κατά 23 Χ 107φορές λαμπρότερος του φωτός όλων των αστέρων μαζί. Γι΄ αυτό άλλωστε κατά την ημέρα τους αποκρύπτει. Σε σχέση με την Πανσέληνο είναι κατά 56 Χ 104 φορές λαμπρότερος εκείνης.

Ο Ερμής είναι ο πλησιέστερος στον Ήλιο πλανήτης, και ο μικρότερος στο Ηλιακό Σύστημα. Ονομάστηκε με το όνομα του ελληνικού θεού Ερμή, ενώ οι Ρωμαίοι τον βάφτισαν με το όνομα του αντίστοιχου θεού τους Mercurius. Το αστρονομικό σύμβολό του είναι ένας κύκλος με ένα σταυρό από κάτω και ένα ημικύκλιο από επάνω (Unicode: ☿). Συμβολίζει το κεφάλι του Θεού με το κερατοειδές κράνος του. Πριν από τον 5ο αιώνα π.Χ. ο πλανήτης είχε δύο ονόματα καθώς εμφανίζεται εναλλάξ και στις δύο πλευρές του Ήλιου. Το βράδυ ήταν ο Ερμής και το πρωί ο Απόλλων (θεός του ήλιου). Θεωρείται ότι πρώτος ο Πυθαγόρας διατύπωσε την άποψη ότι πρόκειται για τον ίδιο πλανήτη. Ο Ερμής περιβάλλεται από ένα λεπτό στρώμα ηλίου, οξυγόνου και υδρογόνου, ενώ οποιοδήποτε άλλο είδος ατμόσφαιρας κι αν είχε χάθηκε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, αφού η βαρύτητά του, η οποία δεν υπερβαίνει το 1/3 της γήινης, δεν κατόρθωσε να την συγκρατήσει.

Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Είναι το πιο λαμπρό αντικείμενο στον νυκτερινό ουρανό μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ονομάζεται από το λαό Αυγερινός ή Αποσπερίτης. Είναι παρόμοια στη Γη σε μέγεθος, αλλά πολύ διαφορετική σε φυσικά χαρακτηριστικά, καθώς καλύπτεται από πυκνά νέφη διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου η πίεση καιθερμοκρασία στην επιφάνεια της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες της Γης.

Η Γη είναι ο πλανήτης στον οποίο κατοικούν οι άνθρωποι, καθώς και εκατομμύρια άλλα είδη, και ο μοναδικός πλανήτης στον οποίο γνωρίζουμε ότι υπάρχει ζωή. Είναι ο τρίτος σε απόσταση πλανήτης από τον Ήλιο, ο πέμπτος μεγαλύτερος σε μάζα από τους πλανήτες του ηλιακού συστήματόςμας και ο μεγαλύτερος μεταξύ των τεσσάρων πλανητών που διαθέτουν στερεό φλοιό. Ο πλανήτης σχηματίστηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια (4,5•109) έτη, έχει δε έναν φυσικό δορυφόρο, την Σελήνη. Η Γη έχει μία σχετικά πυκνή ατμόσφαιρα η οποία αποτελείται από 78% άζωτο, 21% οξυγόνο και 1% αργό, με ίχνη από άλλα αέρια, συμπεριλαμβανομένων διοξείδιο του άνθρακα και υδρατμούς. Η ατμόσφαιρα δρα ως ένα παρέμβλημα μεταξύ της Γης και του Ηλίου. Η σύσταση της ατμόσφαιρας της γης είναι ασταθής, η δε ισορροπία διατηρείται από την βιόσφαιρα. Τα στρώματα της ατμόσφαιρας, δηλαδή η τροπόσφαιρα, η στρατόσφαιρα, η μεσόσφαιρα, η θερμόσφαιρα και η εξώσφαιρα, μεταβάλλονται από τόπο σε τόπο και εξαρτώνται και από τις εποχιακές μεταβολές.

Ο Άρης είναι ο τέταρτος (4ος) σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος (Η/Σ) και ακόμη, ο δεύτερος πλησιέστερος στηΓη, και ο έβδομος σε μέγεθος και μάζα του Η/Σ. Λέγεται συχνά και «ερυθρός πλανήτης» εξαιτίας του ερυθρού χρώματος που παρουσιάζει και οφείλεται στο τριοξείδιο του σιδήρου (Fe2O3) στην επιφάνειά του.[5] O Άρης είναι ένας «γήινος πλανήτης»[6] με λεπτή ατμόσφαιρα, με επιφάνεια που συνδυάζει τους κρατήρες σύγκρουσης της Σελήνης και τα ηφαίστεια, τις κοιλάδες, τις ερήμους και τα πολικά παγοκαλύμματα της Γης. Φαίνεται ακόμη να έχει περιοδικά επαναλαμβανόμενες «εποχές». Η χαμηλή πυκνότητα της ατμόσφαιρας έχει και άλλες συνέπειες: οι άνεμοι δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί, όμως καθώς η σκόνη που καλύπτει την επιφάνεια του πλανήτη είναι αρκετά ψιλή, οιαμμοθύελλες δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορούν να καλύψουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του πλανήτη· μια τέτοια αμμοθύελλα σημειώθηκε το 2001 και ξανά το 2007.

O Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος σε διαστάσεις και μάζα. Είναι ο πέμπτος κατά σειρά πλανήτης ξεκινώντας από τον Ήλιο. Στην Αστρονομία έχει το σύμβολο. Είναι ένας γίγαντας αερίων με μάζα λίγο μικρότερη από το ένα εικοστό της ηλιακής, αλλά είναι δυόμισι φορές μεγαλύτερη του αθροίσματος της μάζας των υπόλοιπων πλανητών του ηλιακού συστήματος. Ο Δίας, μαζί με τονΚρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, αναφέρονται ως αέριοι γίγαντες. Η ατμόσφαιρα του Δία είναι η μεγαλύτερη στο ηλιακό σύστημα, καθώς εκτείνεται σε πλάτος μεγαλύτερο των 5.000 χιλιομέτρων.[21][22] Επειδή ο Δίας δεν έχει επιφάνεια, η βάση της ατμόσφαιρας θεωρείται το σημείο στο οποίο η ατμοσφαιρικά πίεση ισούται με 10 bar.[21]

Ο Κρόνος είναι ο έκτος πλανήτης σε σχέση με την απόστασή του από τον Ήλιο και ο δεύτερος μεγαλύτερος του Ηλιακού Συστήματος μετά τον Δία, με διάμετρο στον ισημερινό του 120.660 χιλιόμετρα και ανήκει στους λεγόμενους γίγαντες αερίων. Το όνομά του προέρχεται από τονΚρόνο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας και σχετίζεται με την λέξη χρόνος. Σχεδόν ταυτίζεται με το Ρωμαϊκό θεό Saturn, απ' όπου προέρχονται και οι άλλες ευρωπαϊκές ονομασίες.

Λόγω της μεγάλης μάζας του Κρόνου και της μεγάλης βαρύτητας, οι συνθήκες που παράγονται στον Κρόνο είναι ακραίες. Οι εσωτερικές πιέσεις και θερμοκρασίες είναι πέρα από οτιδήποτε μπορεί να αναπαραχθεί πειραματικά στη Γη. Το εσωτερικό του Κρόνου πιθανώς αποτελείται από έναν στερεό πυρήνα σιδήρου, νικελίου, πυριτίου και ενώσεις οξυγόνου και περιβάλλεται από ένα βαθύ στρώμα μεταλλικού υδρογόνου. Οι εντυπωσιακοί δακτύλιοι γύρω από τον Κρόνο παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά από τον Γαλιλαίο, ο οποίος, μη μπορώντας να εξηγήσει αυτό που έβλεπε, καθώς και το φαινόμενο της "εξαφάνισης" των δακτυλίων ανά περιόδους, νόμισε ότι επρόκειτο για τρία σώματα. Το φαινόμενο της "εξαφάνισης" εξήγησε το 1666 ο Ολλανδός αστρονόμος Κρίστιαν Χόυχενς, που εξήγησε ότι οι δακτύλιοι έμοιαζαν να εξαφανίζονται κάθε φορά που το επίπεδο πάνω στο οποίο βρίσκονται συνέπιπτε με το επίπεδο της παρατήρησής τους από τη Γη. Ο Χόυχενς ήταν επίσης ο πρώτος που εισήγαγε την υπόθεση πως οι δακτύλιοι δεν ήταν όλα στερεά σώματα αλλά αποτελούνταν από μικρότερα σώματα σε περιστροφή γύρω από τον πλανήτη.

Ο Ουρανός είναι ο έβδομος σε απόσταση απο τον Ήλιο, ο τρίτος μεγαλύτερος και ο τέταρτος σε όγκο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ελληνική θεότητα του ουρανού, ο οποίος ήταν πατέρας του Κρόνου και παππούς του Δία. Δεν είναι εύκολα ορατός με γυμνό μάτι από τη Γη, όπως οι άλλοι πλανήτες, καθώς έχει φαινόμενο μέγεθος +5,5 - +6,0, και αυτό σε συνδυασμό με την αργή κίνησή του δεν αναγνωρίστηκε στους αρχαίους χρόνους ως πλανήτης.[9] Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ανακοίνωσε την ανακάλυψή του τις 13 Μαρτίου 1781, επεκτείνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία τα όρια του ηλιακού συστήματος. Ο Ουρανός ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με τηλεσκόπιο. Αν και δεν υπάρχει σαφώς καθορισμένη στερεή επιφάνεια στον Ουρανό, το ακραίο τμήμα του αέριου περιβλήματος του Ουρανού που είναι προσβάσιμο με τηλεανίχνευση ονομάζεται ατμόσφαιρα. Αυτή η ικανότητα επεκτείνεται σε απόσταση περίπου 300 χιλιόμετρα εντός του πλανήτη από το επίπεδο του ενός bar (100 kPa ), και έχει πίεση γύρω στα 100 bar (10 MPa) και θερμοκρασίες της τάξης των 320 K.[16]

Ο Ποσειδώνας είναι ο όγδοος, κατά σειρά απόστασης από τον ήλιο, πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, ενώ αν παρατηρηθεί με ισχυρό τηλεσκόπιο μοιάζει με πράσινο δίσκο. Στην αστρονομία συμβολίζεται με την τρίαινα

Ανακαλυμμένος στις 23 Σεπτεμβρίου 1846, ο Ποσειδώνας ήταν ο πρώτος πλανήτης που βρέθηκε σύμφωνα με μαθηματική πρόβλεψη και όχι από εμπειρικές παρατηρήσεις. Σε μεγάλο υψόμετρο, η ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα είναι 80% υδρογόνο και 19% ήλιο.[14] Ένα ίχνος ποσότητας του μεθανίου είναι επίσης παρόν. Οι ευδιάκριτες ζώνες απορρόφησης του μεθανίου συμβαίνουν σε μήκη κύματος πάνω από 600 nm, στο κόκκινο και το υπέρυθρο τμήμα του φάσματος. Όπως και με τον Ουρανό, αυτή η απορρόφηση του ερυθρού φωτός από τον ατμοσφαιρικό μεθάνιο είναι μέρος αυτού που δίνει στο Ποσειδώνα το μπλε χρώμα του,[15] αν και η έντονη γαλάζια απόχρωση του Ποσειδώνα διαφέρει από την ηπιότερη, γαλαζοπράσινη του Ουρανού.

Ο Πλούτωνας (επίσημη ονομασία 134340 Πλούτωνας), είναι ένας πλανήτης νάνος του Ηλιακού Συστήματος. Βρίσκεται στα εξωτερικά τμήματα του Συστήματος και έτσι χαρακτηρίζεται από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Ο Πλούτωνας μαζί με το δορυφόρο του, Χάροντα, που ανακαλύφθηκε το 1978, αποτελεί διπλό πλανήτη, ενώ το 2006 ανακαλύφθηκαν κι άλλοι δυο μικροί δορυφόροι σε τροχιά γύρω του. Στην παρούσα φάση, ο Πλούτωνας έχει όντως μία εξαιρετικά αραιή ατμόσφαιρα, με εμφάνιση πιθανώς σαν παγωμένη ομίχλη και με επιφανειακή ατμοσφαιρική πίεση 0,3 pascal, μόλις το 1/350.000 της γήινης. Αποτελείται από άζωτο, μεθάνιο και μονοξείδιο του άνθρακα, τα οποία προέρχονται από την εξάχνωση μέρους του παγωμένου στρώματος που καλύπτει τον πλανήτη.

nazcas lines

Οι Γραμμές της Νάσκα είναι μία σειρά αρχαίων γεωγλυφικών στην έρημο Νάσκα του Περού. Καλύπτουν μία έκταση μεγαλύτερη των 500 τετραγωνικών μέτρων, ανάμεσα στις πόλεις της Νάσκα και της Πάλπα και αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Παρόλο που μερικά από τα γεωγλυφικά μοιάζουν με χαρακτηριστικά σχέδια της φυλή Παράκας, οι επιστήμονες πιστεύουν πως οι Γραμμές της Νάσκα δημιουργήθηκαν από τη φυλή Νάσκα γύρω στο 200π.κ.χ - 700κ.χ. Οι εκατοντάδες ξεχωριστές μορφές που σχηματίζονται από τις γραμμές, ποικίλουν από τα πιο απλά γεωμετρικά σχήματα, μέχρι σχέδια λάμα, αραχνών, καρχαριών, μαϊμούδων κ.α.
Οι γραμμές δημιουργήθηκαν σκάβοντας την κοκκινωπή επιφάνεια της ερήμου, έως ότου φανεί το ασπριδερό στρώμα άμμου που βρίσκεται από κάτω. Υπάρχουν εκατοντάδες απλές γραμμές ή γεωμετρικά σχήματα, και περισσότερα από 70 σχέδια ζώων, πτηνών, ιχθύων και ανθρώπων. Οι μεγαλύτερες φιγούρες έχουν μήκος μεγαλύτερο των 200 μέτρων. Η σημασία των γραμμών αποτελεί αμφιλεγόμενο ζήτημα για τους επιστήμονες.
Χάρη στο ξηρό, και σταθερό κλίμα της περιοχής, καθώς και στη γεωγραφική απομόνωση της, το μεγαλύτερο μέρος των γραμμών έχει συντηρηθεί. Παρόλα αυτά εξαιρετικά ασυνήθιστες κλιματικές αλλαγές μπορούν να αλλοιώσουν τα σχέδια

ΜΑΥΡΕΣ ΤΡΥΠΕΣ

Μαύρη τρύπα είναι μια συγκέντρωση μάζας σημαντικά μεγάλης ώστε η δύναμη της βαρύτητας να μην επιτρέπει σε οτιδήποτε να ξεφεύγει από αυτή, παρά μόνο μέσω κβαντικής συμπεριφοράς. Το βαρυτικό πεδίο είναι τόσο δυνατό, ώστε η ταχύτητα διαφυγής κοντά του ξεπερνά την ταχύτητα του φωτός. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ότι τίποτα, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να ξεφύγει από τη βαρύτητα της μαύρης τρύπας, εξ ου και η λέξη «μαύρη». Ο όρος μαύρη τρύπα (black hole) είναι ευρύτατα διαδεδομένος και επινοήθηκε το 1967 από τον Αμερικανό αστρονόμο και θεωρητικό φυσικό Τζον Χουίλερ (John Wheeler). Δεν αναφέρεται σε τρύπα με τη συνήθη έννοια (οπή), αλλά σε μια περιοχή του χώρου, από την οποία τίποτα δεν μπορεί να επιστρέψει.
Μία «μαύρη τρύπα» είναι το σημείο εκείνο του διαστήματος, όπου κάποτε υπήρχε ο πυρήνας ενός γιγάντιου άστρου, ένας πυρήνας που περιείχε περισσότερα υλικά από δυόμισι ηλιακές μάζες και ο οποίος στην τελική φάση της εξέλιξης του άστρου έχασε την πάλη του ενάντια στη βαρύτητα, με αποτέλεσμα τα υλικά του να καταρρεύσουν και να συμπιεστούν περισσότερο ακόμα και από τα υλικά ενός αστέρα νετρονίων.
Αν μπορούσαμε να συμπιέσουμε τη Γη μας ολόκληρη στο μέγεθος ενός κερασιού, θα την είχαμε μετατρέψει σε μία «μαύρη τρύπα». Παρομοίως, αν συμπυκνώναμε τον Ήλιο σε μια ακτίνα τριών χιλιομέτρων (στα 4 εκατομμυριοστά του τωρινού του μεγέθους), θα είχε μετατραπεί σε μαύρη τρύπα. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία γνωστή διαδικασία που θα μπορούσε να μετατρέψει τη Γη ή ακόμα και τον Ήλιο, σε «μαύρη τρύπα».

 ΠΗΓΗ:Βικιπαίδεια

Η Γη στο Ηλιακό Σύστημα

Η Γη στο Ηλιακό Σύστημα
Η περίοδος περιστροφής της γης περί τον άξονα της είναι 23 ώρες, 56 λεπτά και 4.09 δευτερόλεπτα (μία αστρική ημέρα). Έτσι παρατηρώντας από την γη τα ουράνια σώματα, η κύρια φαινόμενη κίνησή τους είναι από τα ανατολικά προς τα δυτικά με μία ταχύτητα 15°/ώρα = 15'/λεπτό, λ.χ. μία ηλιακή ή σεληνιακή διάμετρο ανά δύο λεπτά.Η περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 365,2564 μέσες ηλιακές ημέρες (ή ένα αστρικό έτος). Παρατηρώντας από τη Γη, είναι μία φαινόμενη κίνηση του Ήλιου ως προς τα αστέρια ~ 1°/ημέρα ή μία ηλιακή ή σεληνιακή διάμετρο κάθε 12 ώρες, σε αντίθετη διεύθυνση από την κύρια φαινόμενη κίνηση (λόγω περιστροφής).Η Γη έχει έναν Φυσικό Δορυφόρο, την Σελήνη, η οποία περιφέρεται γύρω από την γη κάθε 27,3 ημέρες (αστρικός μήνας). Παρατηρώντας από την γη την κίνηση, φαίνεται να κινείται με 12 °/ημέρα (μία σεληνιακή διάμετρο την ώρα), σε αντίθετη διεύθυνση από την κύρια φαινόμενη κίνηση. Λόγω της συνδυασμένης περιφοράς γύρω από τον ήλιο, ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ δύο ίδιων φάσεων της σελήνης (π.χ. από πανσέληνο σε πανσέληνο) διαρκεί λίγο περισσότερο, για την ακρίβεια 29,54 ημέρες - η περίοδος αυτή ονομάζεται συνοδικός μήνας (χονδρικά 30 ημέρες ή έναν ημερολογιακό μήνα).Με σημείο αναφοράς τον Βόρειο Πόλο της Γης, η κίνηση της Γης, της Σελήνης και της αξονικής περιστροφής, είναι όλες αντίθετα στην φορά των δεικτών του ρολογιού.Τα τροχιακά και αξονικά επίπεδα δεν είναι ακριβώς ευθυγραμμισμένα: Το τροχιακό επίπεδο Γης-Ηλίου ή αλλιώς Εκλειπτική (σχεδόν 23,5° και η κλίση αυτή είναι η αιτία των εποχών του έτους) και το τροχιακό επίπεδο Γης-Σελήνης, σχηματίζουν γωνία ~ 5° (αν ήταν απόλυτα ευθυγραμμισμένα, θα είχαμε μία έκλειψη Ηλίου ή Σελήνης κάθε μήνα).Η ΣΦΑΙΡΑ του Hill της γης έχει μία ακτίνα 1,5 Gm, μέσα στην οποία ο μόνος φυσικός δορυφόρος μπορεί και περιφέρετα

THE OFFICIAL SITE OF NASA, WHERE IS ABLE TO INFORMING YOU OF NEWS FROM SPACE

http://www.nasa.gov/

Οι Μάγια και οι προβλέψεις τους

Στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 στις 11:11 ακριβώς ώρα Γκρήνουιτς θα συμβεί κάτι πολύ σπάνιο. Σύμφωνα με το ημερολόγιο των Μάγια κάθε 25.800 χρόνια ολοκληρώνεται ένας Μεγάλος Κύκλος κι αυτό τώρα  συμπίπτει με το χειμερινό ηλιοστάσιο του 2012. Τότε, λένε, ο ήλιος θα βρίσκεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με το κέντρο του Γαλαξία μας το οποίο τέμνεται από την εκλειπτική.Ο Γαλαξίας εκτείνεται σε έναν άξονα βορά –νότου ενώ η εκλειπτική , δηλαδή η νοητή πορεία που κάνουν ο ήλιος, η σελήνη και οι πλανήτες όπως τους βλέπουμε από τη Γη φαίνεται να είναι από την ανατολή προς τη δύση.΄Έτσι είναι σαν να σχηματίζεται ένας σταυρός που οι αστρονόμοι ονομάζουν Κοσμικό Σταυρό και οι Μάγια Ιερό Δέντρο.Αυτό το αστρονομικό φαινόμενο είναι τόσο σπάνιο ώστε την τελευταία φορά που συνέβη ήταν πριν από 25.800 χρόνια, πολύ πριν την εμφάνιση και των Μάγια και των προπατόρων τους των Ολμέκων.Παράλληλα ολόκληρο το πλανητικό μας σύστημα θα συναντήσει εκείνη περίπου την περίοδο αυτό που οι αστρονόμοι ονομάζουν Ζώνη Φωτονίων.Θα μοιάζει λένε οι αστρονόμοι  σαν να έχει πάρει φωτιά χωρίς όμως να υπάρχει θερμότητα καθώς αυτό είναι ψυχρό φως που προκαλείται από την διέγερση των μορίων της ύλης από τα φωτόνια. Αυτήν την κάθαρση κάποιοι την προφητεύουν ως συνοδευόμενη από πλημμύρες, σεισμούς, πτώσεις γιγαντιαίων μετεωριτών και άλλες συνταρακτικές θεομηνίες.
Πηγή:http://www.miraclesynthesis.gr

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΕ ΖΩΗ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ!

Οι επιστήμονες έχουν προβλέψει ένα συγκεκριμένο έτος.

Σύμφωνα με τους Ρώσους επιστήμονες, το ανθρώπινο γένος θα συναντήσει ζωή σε άλλο πλανήτη το 2031.

Ο διευθυντής της Ρωσικής Ακαδημίας που ερευνά τέτοια θέματα, Andrei Finkelstein, έκανε τη σχετική δήλωση πάνω σε μια συζήτηση για την εξωγήινη ζωή. Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, οι εξωγήινοι δε χρειάζεται να έχουν κάποια τερατώδη μορφή και θα μπορούσαν πολύ εύκολα να έχουν ίδια μορφή με τους ανθρώπους, δηλαδή να έχουν δυο πόδια, δυο χέρια και ένα κεφάλι. Σμπλήρωσε λέγοντας ότι η ζωή εκτός της γης είναι δεδομένη. "Εάν υπάρχει νερό τότε σίγουρα υπάρχει και ζωή", είπε.

Θα πρέπει να περιμένουμε λοιπόν 20 χρόνια για να δούμε εάν αυτό θα γίνει πραγματικότητα!



 

ΑΓΡΟΓΛΥΦΙΚΑ

Αγρογλυφικό είναι ένα αρκετά μεγάλο σχέδιο που δημιουργήθηκε από την ισοπέδωση μιας καλλιέργειας, όπως το σιτάρι, το κριθάρι, η σίκαλη, το καλαμπόκι ή η ελαιοκράμβη. Τα αγρογλυφικά αναφέρονται επίσης ως σχηματισμοί των καλλιεργειών, διότι δεν έχουν πάντοτε κυκλικό σχήμα. Αν και η ακριβής ημερομηνία που τα αγρογλυφικά άρχισαν να εμφανίζονται είναι άγνωστη, οι τεκμηριωμένες περιπτώσεις έχουν αυξηθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1970 με τις τρέχουσες φορές. Είκοσι έξι χώρες κατέληξαν στην αναφορά περίπου δέκα χιλιάδες αγρογλυφικών, κατά το τελευταίο τρίτο του 20ου αιώνα, και το 90% αυτών βρίσκονταν στη νότια Αγγλία. Πολλοί από τους σχηματισμούς που εμφανίζονται στην περιοχή είναι κοντά σε αρχαία μνημεία, όπως το Στόουνχεντζ. Σύμφωνα με μια μελέτη, σχεδόν οι μισοί από όλους τους κύκλους, που βρέθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 2003] βρίσκονταν σε ακτίνα 15 χλμ. από το Avebury. Οι σχηματισμοί συνήθως γίνονται τη νύχτα, αλλά έχουν επίσης γίνει και κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Πηγή: http://antichainletter.wordpress.com

Σελήνη: Ο μαναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης

Η Σελήνη είναι (ο μοναδικός) φυσικός δορυφόρος της Γης και ο πέμπτος

μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του ηλιακού συστήματος. Πήρε το όνομά

του από την Σελήνη, αρχαιοελληνική θεά του δορυφόρου αυτού. Λέγεται

επίσης «Φεγγάρι» στη δημοτική γλώσσα, λιγότερο επίσημα ή ποιητικά.

Αποτελείται από στερεά υλικά με σύσταση παρόμοια με αυτή της Γης.

Είναι το φωτεινότερο σώμα στην ουράνια σφαίρα μετά τον Ήλιο, επειδή

είναι και το κοντινότερο στη Γη ουράνιο σώμα. Εξαιτίας αυτής της

εγγύτητας, η Σελήνη έχει ισχυρή βαρυτική επίδραση στη Γη (παλιρροϊκή

αλληλεπίδραση), προκαλώντας φαινόμενα όπως οι παλίρροιες, αλλά και

επηρεάζοντας τον άξονα περιστροφής της.
Η μέση απόσταση Γης - Σελήνης είναι 384.403 χιλιόμετρα (παρατηρείται

οτι αυτή η απόσταση αυξάνεται κατά περίπου 0.2 εκατοστά το μήνα και

αυτό συμβαίνει λόγω των παλιρροϊκών δυνάμεων). Η διάμετρος της σελήνης

είναι 3.476 χιλιόμετρα (περίπου το 1/4 της γήινης). Η βαρύτητα στην

επιφάνεια της Σελήνης είναι σε ένταση το 1/6 περίπου αυτής της Γης.

Περιστρέφεται στον ελαφρώς κεκλιμένο άξονά της σε 27 ημέρες 7 ώρες και

43 λεπτά, ακριβώς στον ίδιο χρόνο που διαρκεί η τροχιακή περιφορά της

γύρω από τη Γη. Αυτός ο συντονισμός είναι και ο λόγος που από τη γη

βλέπουμε πάντα την ίδια όψη της, κάτι που οφείλεται στην βαρυτική έλξη

από τη Γη. Η Γη και η σελήνη βαρυτικά είναι ένα ενιαίο σώμα με κοινό

βαρυτικό κέντρο . Συνέπεια των παραπάνω είναι πως ορατό στη γη είναι

το 59% της επιφάνειάς της.

Οι εκλείψεις Ηλίου προκαλούνται από τη Σελήνη, όταν αυτή περνά

φαινομενικά μπροστά από το ήλιο, σκιάζοντας μέρος της Γης, αντίθετα με

τις εκλείψεις Σελήνης που προκαλούνται ομοίως από τον πλανήτη Γη.

ΠΗΓΗ: el.wikipedia.org

ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΠΩΣ ΟΙ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Προϊστάμενος του τμήματος Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Καΐρου, Δρ Ala Shaheen τον Δεκέμβριο του 2010 είχε πει σε ένα ακροατήριο ότι ίσως να υπάρχει αλήθεια στη θεωρία ότι οι εξωγήινοι βοήθησαν τους αρχαίους Αιγύπτιους να χτίσουν την αρχαιότερη πυραμίδα,την πυραμίδα της γκίζας.

Στη συνέχεια ο κ. Marek Novak, ένας εκπρόσωπος από την Πολωνία,ρώτησε εάν η πυραμίδα μπορεί να περιέχει εξωγήινη τεχνολογία ή ακόμα και ένα UFO με στην βάση της.

 ο Δρ Shaheen, ήταν ασαφής και απάντησε:

«Δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω ή να το διαψεύσω αυτό, αλλά υπάρχει κάτι στο εσωτερικό της πυραμίδας που δεν είναι "αυτού του κόσμου».

 Οι εκπρόσωποι στο συνέδριο για την αρχαία αιγυπτιακή αρχιτεκτονική έμειναν συγκλονισμένοι, ωστόσο ο Δρ Shaheen αρνήθηκε να σχολιάσει περαιτέρω.

Σας παραθέτουμε το ντοκιμαντέρ The Secret KGB UFO Files , που ασχολείται με το γεγονός ότι οι Ρώσοι είχαν ήδη ανακαλύψει τον τάφο του εξωγήινου Humanoid  στην Αίγυπτο και πως κάτι ειναι κάτω από την πυραμίδα.

Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ στηρίζει την δήλωση του προϊστάμενου του τμήματος Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Καΐρου, Δρ Ala Shaheen.

  

ΠΗΓΗ:http://aneksigita-fainomena.blogspot.gr

ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΩΓΗΙΝΟΥΣ

 


 Πολλοί ερευνητές έχουν από μια θεωρία για τους επισκέπτες από άλλους κόσμους ή σφαίρες, οι περισσότερες από τις οποίες δεν μπορούν να τεκμηριωθούν, αλλά κρατούν την ανθρωπότητα σε εγρήγορση για το μέλλον που έρχεται. Αυτές οι οντότητες –οι οποίες μας δημιούργησαν σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους – επιστρέφουν για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να εξελιχθεί - ή ίσως για να καταστρέψουν το πρόγραμμα-πείραμα της δημιουργίας μας;

Οι άνθρωποι για να πιστέψουν στους Θεούς πρέπει αυτοί να είναι από ανώτερες - υψηλότερες συχνότητες της σκεπτόμενης συνείδησης. Οι αρχαίοι πολιτισμοί δημιούργησαν τους μύθους για τους Θεούς τους όπου αυτοί όπως πολλοί πιστεύουν στους εξωγήινους σήμερα, είναι τα ένα και το αυτό.

 Το πιο γνωστό είδος για τους εξωγήινους είναι αυτό με τα μεγάλα μάτια που λέγεται Γκρίζοι - που συνδέεται συχνά με το Άστρο Ζήτα Ρετικουλι. [ Ζήτα μηδενικά σημείο] -- [ Ρετικουλι - αμφιβληστροειδής - το μάτι της δημιουργίας -- ο φακός του χρόνου. ]


 ΠΗΓΗ:GOOGLE

Χρήση δορυφόρων GPS για τον εντοπισμό σεισμών

NASA: Χρήση δορυφόρων GPS για τον εντοπισμό σεισμών

Η NASA εξέδωσε ένα δελτίο τύπου, που περιγράφει έναν ενδιαφέροντα τρόπο χρήσης των GPS δορυφόρων, που βρίσκονται σε τροχιά, για να βοηθήσει γρήγορα τον εντοπισμό της τοποθεσίας αλλά και του μεγέθους των σεισμών σε όλες τις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Η NASA έχει ονομάσει το νέο της σχέδιο Ανάλυση Σεισμών Σε Πραγματικό Χρόνο (Real-time Earthquake Analysis for Disaster).
Το σύστημα που χρησιμοποιεί ονομάζεται READI. Το δίκτυο χρησιμοποιεί το READI για μετρήσεις σε πραγματικό χρόνο από σχεδόν 500 σταθμούς σε όλη την Καλιφόρνια, το Όρεγκον και την Ουάσιγκτον. Μόλις ένας σεισμός ανιχνεύεται, τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από το δίκτυο δορυφόρων GPS χρησιμοποιούνται για να υπολογιστεί η θέση του σεισμού, το μέγεθος, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με τη συγκεκριμένη “διάρρηξη” που οδήγησε στο σεισμό. Η NASA υποστηρίζει ότι ο γρήγορος εντοπισμός των σεισμών μεγέθους 6,0 Ρίχτερ και άνω είναι κρίσιμης σημασίας για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης.
Πηγή techbuzzgreece.wordpress.com

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ BIG BANG ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ

Στην επιστήμη της κοσμολογίας, Μεγάλη έκρηξη (Big Bang, Μπιγκ Μπανγκ) ονομάζεται η θεωρία σύμφωνα με την οποία το σύμπαν δημιουργήθηκε από μια υπερβολικά πυκνή και θερμή κατάσταση, πριν από περίπου 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια. Η θεωρία αυτή για τη δημιουργία του σύμπαντος είναι η πιο διαδεδομένη αυτή τη στιγμή στην επιστημονική κοινότητα. Ο όρος Big Bang χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Φρεντ Χούλ (Fred Hoyle) σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του BBC, το κείμενο της οποίας δημοσιεύτηκε το 1950. Ο Χόυλ δεν χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει μία θεωρία, αλλά για να ειρωνευτεί τη νέα ιδέα. Παρόλα αυτά ο όρος επικράτησε αποβάλλοντας το ειρωνικό του περιεχόμενο


ΘΕΩΡΙΑ Εισηγητής της θεωρίας υπήρξε ο Βέλγος Αββάς και αστρονόμος Ζορζ Λεμέρτ. Ύστερα από τις διαπιστώσεις ότι:

Οι λύσεις της Θεωρίας της σχετικότητας προέβλεπαν ως αρχή του Σύμπαντος μια μαθηματική ανωμαλία.

Εφόσον η εντροπία (το μέτρο της αταξίας) του σύμπαντος ολοένα και αυξάνει θα υπήρχε στιγμή στο παρελθόν με ελάχιστη εντροπία όπου η ύλη θα είχε την μέγιστη δυνατή πυκνότητα.

Με βάση αυτές τις 2 παρατηρήσεις πρότεινε ως αρχή του σύμπαντος το αρχικό άτομο, όπου ολόκληρη η μάζα του Σύμπαντος είναι συγκεντρωμένη σε ένα και μοναδικό σημείο και ο χωρόχρονος δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί. Το αρχικό άτομο εν καιρώ εξερράγη και από την ύλη που εκτοξεύτηκε δημιουργήθηκαν οι γαλαξίες και τα αστέρια.

Το 1948 ο Τζορτζ Γκάμοφ (George Gamov), Ρωσοαμερικανός φυσικός, μελετώντας θεωρητικά την υπερβολικά πυκνή κατάσταση του αρχικού ατόμου συμπέρανε ότι:

Το Ήλιο και τα άλλα ελαφρά χημικά στοιχεία πρέπει να δημιουργήθηκαν εντός τεσσάρων δευτερολέπτων

Μια διάχυτη ισότροπη ακτινοβολία, απομεινάρι της μεγάλης έκρηξης, θα πρέπει να είναι ακόμα και σήμερα ανιχνεύσιμη

ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΓΑΛΑΞΙΑΣ

H λέξη γαλαξίας παράγεται από τη λέξη γάλα και αυτό γιατί στην αρχαιότητα θεωρούσαν ότι είναι από γάλα (ή μοιάζει με γάλα) ο νεφελώδης λευκάζων κύκλος που περιβάλλει τον ορίζοντα. Ο μύθος που εξηγεί και την ετυμολογία του γαλαξία είναι αυτός της Ήρας, η οποία θήλαζε τον Ηρακλή για να γίνει αθάνατος. Όταν, όμως, ανακάλυψε την απάτη του Δία διέκοψε απότομα το θηλασμό και το γάλα της χύθηκε στο σύμπαν. Ο ίδιος ο Πλούταρχος δίνει την ετυμολογική ερμηνεία του γαλαξία: «δια δε τη λευκό χροιαν γαλαξίας ονομαζόμενος». Στα μάτια των αρχαίων φάνταζε ένας δρόμος που οδηγεί στο μυστήριο. Οι μύθοι θέλουν τη «φωτεινή οδό» να είναι δημιούργημα του Ηλίου, λόγω της αρχικής καθημερινής πορείας του («ηλιακόν δρόμον»). Άλλοι μύθοι θέλουν την «αστερόσκονη» του γαλαξία ως αποτέλεσμα της καταστροφικής αρματηλασίας του Φαέθοντος. Οι Λατίνοι επηρεασμένοι από τον ελληνικό όρο θα αποκαλέσουν τον «γαλαξία κύκλο» ως via lactea (: γαλακτική οδό, αγγλ.: milky way). Ο Οβίδιος πιστεύει ότι η οδός αυτή οδηγεί στο ανάκτορο του Διός. Η γαλακτική οδός είναι κάτι που ερεθίζει τη φαντασία των αρχαίων. Τους φαντάζομαι να αναρωτιούνται: «που οδηγεί αυτός ο δρόμος;», «τί υπάρχει πίσω απ΄εκεί;» Βλέπετε είναι αδύνατον να μην είχαν και τότε τους «ουφολόγους» τους. Η χριστιανική φαντασία θα οικειοποιηθεί το μύθο του Γαλαξία και αποφασίζει ότι είναι ο δρόμος των Αγίων: «το ζωνάρι της Παναγιάς», «ο Ιορδάνης ποταμός» και για τους ρωμαιοκαθολικούς είναι ο δρόμος που περπατά ο San Giacomo. Στη λαϊκή παράδοση περιγράφεται ως «του παπά ή του κουμπάρου τα άχυρα». Ο όρος πέρασε αυτούσιος η μεταφρασμένος σε όλες τις γλώσσες της Εσπερίας: Αγγλικά: galaxy ή Milky way, Ιταλικά: galassia ή via lactea, Γαλλικά: Galaxie ή voie lactee, Γερμανικά: Galaxie ή Milchstrasse.

ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΓΙΑ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΑΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

Το ρωσικό φασματοσκόπιο ουδετερονίων DAN στη συσκευή Curiosity άρχισε να ερευνά με καθετηρίαση την επιφάνεια του Άρη αναζητώντας κοιτάσματα πάγου από νερό. Εν τω μεταξύ το μέλλον του Άρη σήμερα καθορίζεται στη Γη.

Στη ΝΑΣΑ ετοιμάζονται τα σχέδια MAVEN και InSight για την εξερεύνηση της ατμόσφαιρας και της εσωτερικής δομής του πλανήτη, ενώ η ΕΥΔ (ESA) και η Ρωσκόσμος σχεδιάζουν να ερευνήσουν λεπτομερώς τη σύσταση της ατμόσφαιρας του Άρη η οποία, ίσως, θα υποδείξει αν υπάρχει ή όχι ζωή σ΄αυτό τον πλανήτη.

Το ρωσικό φασματοσκόπιο ουδετερονίων DAN, που βρίσκεται στο όχημα Curiosity, ήδη άρχισε την εκτέλεση του επιστημονικού προγράμματος πειράματος στην επιφάνεια του Άρη. Το πρώτο αποτέλεσμα του DAN αποδέχτηκε απρόσμενο – στο σημείο της προσεδάφισης του Curiosity στο υπέδαφος ανακαλύφθηκε αρκετά μικρή ποσότητα υδρογόνου – περίπου τόση, όση αντιστοιχεί σε 1-2% νερού. Αυτός ο δείκτης δεν αντιστοιχεί εντελώς στα προηγούμενα τροχιακά στοιχεία, τα οποία είχε πάρει η ρωσική συσκευή HEND του δορυφόρου Mars Odyssey (ΝΑΣΑ). Σύμφωνα με τους χάρτες, που είχαν σχεδιαστεί με τη βοήθεια του HEND, η περιοχή της προσεδάφισης του Curiosity στον κρατήρα του Γκέιλ μπορεί να θεωρείται μάλλον υγρή – ο προσδιορισμένος όγκος υδρογόνου αντιστοιχεί περίπου σε ποσοστό 5-6% περιεκτικότητας νερού.

Πάντως, «απρόσμενο» δεν σημαίνει «ακατανόητο» – η διακριτική ικανότητα του HEND στο χώρο ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιόμετρα, ενώ το DAN μετρά την περιεκτικότητα του υδρογόνου ακριβώς κάτω από το Curiosity με διακριτική ικανότητα μερικών μέτρων. Μάλλον, μπορούμε να πούμε ότι η πραγματική κατανομή του πάγου στο υπέδαφος είναι πολύ πιό πολύπλοκη, από ότι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε, γι΄αυτό χρειάζονται όλο και πιό λεπτές μετρήσεις, για τις οποίες ακριβώς είχε επινοηθεί το Curiosity.

Αυτή την απαίτηση τη λαμβάνουν ήδη και τα νέα σχέδια για τον Άρη. Προχωρούν ολοταχώς οι εργασίες στα πλαίσια των προγραμμάτων MAVEN και InSight (ΝΑΣΑ) και ExoMars (ESA και Ρωσκόσμος), για να μην αναφερθούμε και στα επιστημονικά προγράμματα άλλων χωρών. Οι επιστημονικοί τους στόχοι σε κάποια σημεία ομοιάζουν, όμως μόνο στο βαθμό, που τους συνενώνουν τα άλυτα ερωτήματα σε ό,τι αφορά την εξαίρεση του Άρη – πως αναπτυσσόταν ο πλανήτης, γιατί έχασε το μαγνητικό του πεδίο και το νερό και υπήρχε άραγε στον Άρη ζωή ή κάτι προγενέστερό της.

Οι απαντήσεις σ΄αυτές τις ερωτήσεις μπορούν να βρεθούν μέσω της έρευνας της ατμόσφαιρας του πλανήτη, της εσωτερικής του δομής, της κατανομής του πάγου από νερό και των ορυκτών στην επιφάνεια και το ανώτερο στρώμα του υπαδάφους.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΑΡΗ ;

Υπάρχει τελικά νερό στον Άρη; Η απάντηση από τις 31 Ιουλίου είναι κατηγορηματικά καταφατική, αφού όπως είπαν οι επιστήμονες της αποστολής του Phoenix, τώρα όχι μόνο το είδαν, αλλά το «άγγιξαν και το γεύτηκαν».
«Έχουμε νερό» ήταν τα πρώτα λόγια του William Boynton, ηγετικού στελέχους της ομάδας των επιστημόνων κατά τη συνέντευξη τύπου της Πέμπτης.
«Είχαμε αποδείξεις ότι ο Άρης έχει νερό σε μορφή πάγου. Το είχαμε δει από το δορυφόρο Mars Odyssey και από τις φωτογραφίες από άσπρες περιοχές που λιώνοντας μας έδειξαν ότι μάλλον επρόκειτο για παγωμένο νερό. Όμως είναι η πρώτη φορά που το νερό του Άρη το αγγίξαμε και το δοκιμάσαμε» είπε αναφερόμενος φυσικά στα όργανα του Phoenix.
Το Phoenix ήταν προγραμματισμένο να γυρίσει στη Γη τον Αύγουστο, αλλά χάρη στην εντυπωσιακή ανακάλυψη, η αποστολή παρατείνεται μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου. Νέος στόχος είναι να δουν αν ποτέ υπήρξε ζωή στον Άρη ή αν υπάρχει η δυνατότητα για ζωή στον κόκκινο πλανήτη. Αυτό βέβαια δεν θα γίνει μέχρι το Σεπτέμβρη, αλλά είναι πλέον σίγουρο ότι εκεί θα προσανατολιστούν οι επόμενες αποστολές.
«Ελπίζουμε να μπορέσουμε να απαντήσουμε στην ερώτηση αν αυτή η περιοχή του Άρη κατοικείτο κάποτε από κάποιο είδος ζωής. Αυτό θα είναι το έργο των μελλοντικών αποστολών, να δούμε δηλαδή αυτό το περιβάλλον είναι το οικοσύστημα για κάποια μορφή ζωής» είπε ο επικεφαλής ερευνητής της αποστολής Peter Smith.

Βίντεο της NASA για την αποστολή του Phoenix

 

ΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΡΗ

Και ποιος δεν έχει δει το περίφημο και πασίγνωστο πλέον «πρόσωπο του Άρη» που βρίσκεται στη περιοχή της Κυδωνίας;





Έχουν γραφτεί μυριάδες κείμενα με αναλύσεις για αυτό το «κατασκεύασμα», ενώ η NASA καθησύχασε το κοινό λέγοντας ότι πρόκειται για δημιούργημα της φύσης και η συγκεκριμένη φωτογραφία ήταν ένα παιχνίδι των φωτοσκιάσεων. Το επιχείρημα αυτό όμως φαίνεται να καταρρίπτεται πολύ εύκολα αφού πάνω είναι η πρώτη εικόνα που ο έστειλε το Βίγκινγ το 1976, ενώ η επόμενη εικόνα είναι δεύτερη φωτογραφία που επέτρεψε μάλιστα και τρισδιάστατη στερεοσκοπική απεικόνιση όπου αποδείχθηκε ξεκάθαρα πλέον ότι πρόκειται για γλυπτό.





Το σοβαρότερο θέμα όμως που προκαλεί περισσότερο το ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει μόνο το γνωστό αυτό ανθρώπινο πρόσωπο!





Το πρόσωπο αυτό είναι το δεύτερο γνωστότερο και έχει ονομαστεί από τους επιστήμονες «πρόσωπο της Ήρας». Στις επόμενες φωτογραφίες φαίνονται διάφορα άλλα πρόσωπα…








«Οι εφτά δικαστές καταδίκασαν τον ’λαλου σε εξορία στο Λάχμου (Άρη). Η Νίνμαχ, κόρη του ’νου, ιατρική αξιωματούχος, στέλνεται στη Γη. Σταματώντας στο Λάχμου βρίσκει τον Άλαλου νεκρό. Ένας βράχος, που σκαλίζεται για να δείχνει το πρόσωπο του ’λαλου, γίνεται τύμβος του…» (Από την αποκωδικοποίηση των Σουμεριακών Δέλτων)


Ας συνεχίσουμε όμως με άλλες εξίσου αποκαλυπτικές φωτογραφίες για όσους έχουν ακόμα αμφιβολίες…

Πυραμίδες στον Άρη!







Στην επόμενη φωτογραφία διακρίνουμε μια γήινη κατασκευή και κάτω μια παρόμοια …αρειανή!







Στην επόμενη εικόνα Νο 75-Η-604 ένας προκλητικός συμμετρικός σχηματισμός που μοιάζει με θαμμένο τερματικό σταθμό επιβίβασης σε σύγχρονο αεροδρόμιο.





Εάν κάποιος εξωγήινος πολιτισμός γνώριζε τον δικό μας πολιτισμό και ήθελε να μας δηλώσει πως υπάρχει και έχει φιλικές διαθέσεις γιατί να μην το έκανε με το απλό ανθρώπινο σύμβολο αγάπης, την καρδιά; Οι φωτογραφίες προέρχονται από τις κάμερες των δορυφόρων MOC και MGS αντίστοιχα.








Δύο παράξενοι συμμετρικοί σαν τεχνητά φτιαγμένοι θόλοι…





Και ας δούμε τώρα άλλο ένα δημοφιλές μισοθαμμένο εύρημα στην επιφάνεια του Άρη, το φημισμένο οβάλ αντικείμενο.





Στην επόμενη φωτογραφία ένα παρόμοιο αντικείμενο σε άλλη περιοχή…





Ένας ακόμα παράξενος σχηματισμός…





Η περιοχή Χάος του Υδάσπη που όχι μόνο χάος δεν θυμίζει αλλά αντίθετα οικοδομικά τετράγωνα…





Και ποιος είπε ότι στον ‘Αρη δεν υπάρχει νερό; Εγώ βλέπω την ακτή μιας θάλασσας!





Βλέπω και μια λίμνη!





Και ένα ποτάμι!





Και χιονισμένα βουνά!








Και φυτά!





Η NASA επισημαίνει πως πρόκειται για σκοτεινή άμμο. Όμως οι μαύρες αυτές κηλίδες εμφανίζονται με τον ερχομό της ’νοιξης και αλλάζουν μορφή με την πάροδο του χρόνου, δείτε τις μεγεθύνσεις… Μου μοιάζουν για θάμνοι!














Παρατηρείστε τις αλλαγές στα τοπία ανάμεσα σε φωτογραφίες τραβηγμένες ένας χρόνο μετά..

     

 

 

ΠΗΓΗ : http://www.metafysiko.gr/?p=837